N.a.v. mijn stuk over de cijfers van Nielsen en Jobfeed en mijn conclusie dat ik een verschuiving zag maar niche boards vandaag een stukje in o.a. het Brabants Dagblad hier over.

“Er zullen misschien twee grote banensites overleven, de rest gaat ten onder aan het eigen succes”, zegt Bas van de Haterd, die bedrijven adviseert over personeelswerving via nieuwe media. De online vacaturebanken met tienduizenden vacatures zijn te chaotisch en te anoniem, zegt hij.

Jammer dat ze het me niet hebben laten tegenlezen, dan hadden ze één fout (overheidsvacatures moet natuurlijk werkenbijdeoverheid.nl zijn) eruit kunnen halen. Verder leuk stuk geworden en ik geloof dat de niche boards een grote vlucht zullen nemen.

edit: grappig genoeg heeft het Eindhovens dagblad een uitgebreidere versie ervan gepubliceerd.

Aangezien het blijkbaar weer ‘that time a year’ is en alle anonieme reaguurders op zijn gestaan om op weblogs in ‘Geenstijl stijl’ te gaan schoppen, is het tijd voor wat meer rust op het publicatie vlak. Voorlopig even geen, of in ieder geval weinig, kritische postings meer. We hebben afgelopen week op Marketingfacts teveel IP bans uit moeten delen en bloggen moet je doen omdat het leuk is.

Natuurlijk kan je verschillen over wat inhoud is, zoals één van de anonieme reguurders op Marketingfacts recentelijk letterlijk zegt dat hij altijd inhoudelijk reageert. Nooit is één van zijn reacties verder gekomen als: wat een onzin allemaal weer. Tja, ik begrijp dat deze persoon anoniem wil blijven als je dat als inhoud beschouwd, ik zou ook angst hebben voor mijn carrière.

Ik blijf er bij, als je iets te zeggen hebt: doe dit dat in volle openheid. Zet de URL van je werk, je Linkedin pagina, je Hyves of iets er onder. Als je dat niet durft moet je je afvragen of je wel moet reageren, want blijkbaar heb je angst dat het negatief voor je kan uitpakken wat je te zeggen hebt. Als je dat niet durft, reageer dan gewoon niet.

Ook onder verschillende aliassen reageren om elkaar te steuren of iemand van 3 kanten aan te vallen (ja, het gebeurt nog steeds) is iets dat ik erg zielig vind.

Hoe dan ook, ik leer van mijn fouten. Ik weet niet of het het weer is of de vakantie periode dat deze mensen teveel tijd om handen hebben, maar ik ga het even wat rustiger aan doen. Ik weet dat mijn stukken, door mijn schrijfstijl, per definitie enige weerstand oproepen, maar het is duidelijk niet alleen bij mij. Dus ik ga het even rustig aan doen, want regel één met alles wat je doet, ook zakelijk: het moet wel leuk blijven.

Doe je interviewtjes voor je nieuwe boek, die publiceer je vrolijk, sta je ineens ook met je foto op de site van de geïnterviewde. Dat is het gevaar van Marloes interviewen, die maakt meteen foto’s van je en ook video’s. Met angst wacht ik op haar nieuwste deel van het video dagboek op Viva. Ze heeft ook wat video gemaakt namelijk…

Even een update met wat stukken op Marketingfacts, aangezien ik daar een stuk minder blog dan op Recruitmentmatters waar veel meer ‘sniplets’ staan.

Ten eerste sociale netwerken en recruitment. Spotajob, de eerste Nederlandse ‘verlink je vriendje voor een tientje‘ site wordt overgenomen door Wegener, zo lijkt het. Interessante ontwikkeling, de eerste grote partij die hierin stapt. Ondertussen gaat Friendhunter live, een tegenhanger waarvan ik hoop dat ze succes hebben. Als is het maar omdat ik alle drie de partners (Maarten, Arno en Frank) persoonlijk erg fijne mensen vind.

Om op hetzelfde gebied te blijven is er nu vanuit VNU een netwerk voor HR professionals gestart. Niets nieuws, behalve wederom dat het een grote partij is die het doet. Opvallend: ze gebruiken Ning, een keuze die ze goed uitleggen, maar ik nog steeds verrassend vind. Eén ding is voor mij nu wel zeker: er is nog ruimte genoeg voor Mindz in de markt, maar daarover later deze zomer meer.

Vakantieplannen? Ik heb ze niet, maar velen denken er over van baan te veranderen. Ideaal moment dus om te adverteren.

En dan nog twee belangrijke mededelingen. De eerste: Digitaal-Werven is weer gestart met de inschrijvingen. En aangezien slechte recruitmentsites nog steeds sollicitanten afschrikken, zijn we erg benieuwd naar de resultaten van dit jaar.

En het schrijven van mijn boek, samen met Huub van Zwieten en Tom Scholte, is eindelijk echt van start gegaan. Personalbrand.nl gaat het heten, online personal branding is het thema, de site is live en het eerste interview heb ik ook live gezet. Publicatie moet ergens in oktober zijn.

Zoals bekend ben ik een fervent aanhanger van ‘the long tail‘. Deze theorie (bewezen theorie) dat de 80/20 regel niet meer klopt als je de barrières van distributie wegneemt, zoals dat online gebeurt. Ik heb er zelfs een long tail of recruitment plaatje over gemaakt, waar zijn kandidaten nu te vinden? Overal dus…

Nu is de Long tail theorie recent ‘aangevallen‘ door een Nederlandse onderzoeker aan de Harvard Business School. Hierover werd op Marketingfacts ook al verder gediscussieerd. Chris Andersom, auteur van the long tail, reageerde hier als volgt op: het gaat om de definitie van de head en de tail. In dit geval neemt ze 10% van het assortiment als ‘head’, maar in het boek is het uitgangspunt geweest de maximale capaciteit van de grootste fysieke winkel op dat gebied.

Wat je dus ziet gebeuren is een aantal zaken. De tail is langer dan ooit, meer en meer obscure zaken worden verkocht. Alles wordt ook nog steeds verkocht, elk boek, hoe obscuur ook, kent kopers. De tail is echter heel erg vlak, dus om je op het eind te richten is geen goed idee.

Maar… we zien dat de head dus relatief groter wordt. Grappig hierbij is dat als je kijkt naar de top 10% van de producten, zoals dus gedaan in ‘de challenge’ dat je ziet dat deze wel heel groot is. Maar als je kijkt naar de oorspronkelijke head, dus wat in een retail winkel te krijgen is, is dit afgenomen.

In andere woorden: de hits, de blockbusters, nemen af. Echter zijn er veel meer grote ‘niches’ die ook goed scoren. Tenminste, zo interpreteer ik het.

Leuk detail: de herziene versie is ook bijna uit. Ik heb hem vast gekocht, ondanks dat ik het oorspronkelijke boek ook nog heb (mocht ik het ooit terugkrijgen van de man aan wie ik het uitgeleend heb).