Afgelopen week was PICNIC, een driedaags congres / festival in Amsterdam. Een festival vol inspiratie waar ik mezelf weer helemaal heb kunnen opladen met creatieve ideeën en filosofische gedachten.

Op de eerste dag was één van de onderwerpen geld. Misschien vreemd omdat het een ‘crossmediaal festival is’ vooral voor de ‘creatieve industrie’, maar met enkele goede sprekers en interessante gedachten die werden geventileerd paste dit op zich wel in de lijn van het festival. Het heeft mij in ieder geval aan het denken gezet over geld en alternatieven.

(meer…)

De discussies barsten weer in volle hevigheid los de laatste tijd. We hebben even crisis, dus zitten veel IT’ers op de bank of zijn ze ontslagen. Persoonlijk vind ik dit altijd een bijzondere ontwikkeling, daar waar velen het ‘niet meer dan logisch’ vinden. Immers, als je een project zo makkelijk kan stoppen en het ineens niet meer waardevol is, waarom is het dan in eerste instantie gestart?

Zelf hoor je momenteel veel mensen praten over het oplossen van het IT’ers probleem door outsourcing of insourcing. Dus het naar andere landen brengen van de IT of het naar Nederland halen van IT’ers. Beide opties zijn goed en soms goed toepasbaar en moeten zeker niet per definitie afgedaan worden. Maar er zijn nog een paar zaken die ik denk dat essentieel zijn voordat er überhaupt naar recruitment wordt gekeken.

(meer…)

“Geef nooit politieke statements als ondernemer Bas, politiek is net als religie en daar kan je vooral vijanden mee maken”, was een advies wat ik ooit kreeg toen ik voor mezelf begon. Iets waar ik me niet altijd aan houdt, maar het wel heel erg in mijn achterhoofd heb gehouden.

Toch merk ik dat je als ondernemer wel profijt of last kan hebben van de politiek en soms is het dus wel eens goed om daar iets over te zeggen. Want ik denk dat er in het bedrijfsleven weinig mensen zijn die de huidige aanpak daadkrachtig vinden. Of je nu voor of tegen de verhoging naar 67 jaar bent, voor of tegen verlaging van de hypotheekrente aftrek, niets doen is altijd fout volgens mij. Maar wat mij vooral verbaasd is dat de eerder uitgesproken ambities van het investeren in duurzaamheid volledig hol blijken te zijn. En dat is gewoon heel erg jammer.

(meer…)

Recent kreeg ik de vraag: voor wie heb jij nu eigenlijk respect? En wat moet je doen om jouw respect te verdienen? Want je bent altijd zo kritisch, recht door zee, soms hard en grof en je neemt nooit een blad voor je mond.

Een interessante vraag, want er zijn heel veel mensen voor wie ik respect heb, zowel privé als business. Maar om nu daar een gemene deler in te vinden is best lastig. Ik zou mezelf echter niet zijn als ik daar niet een analyse van zou maken, wanneer respecteer ik mensen nu echt. Wat zijn nu factoren waar ik veel waarde aan hecht en waar ik ook op afgerekend mag worden dus?

Het makkelijkste is zaken opnoemen waar ik geen respect voor heb. Onethisch gedrag is er daar één van waar ik zwaar aan til. Dat is dan weer een breed begrip en verder lastig te kwantificeren. Maar op zakelijk gebied heb ik bijvoorbeeld veel moeite met bedrijven die misbruik maken van hun klanten. Die het maximale geld ergens uit proberen te slaan zonder daar maximale waarde voor te leveren. Partijen die weten, of moeten weten, dat wat ze een klant vertellen niet (geheel) correct is, maar omdat ze bang zijn de klant te verliezen of kansen zien voor vervolg opdrachten niet het hele verhaal vertellen. Dat is iets waarmee bedrijven mijn respect snel verliezen. Maar hoe win je het dan?

(meer…)

Je baan is meestal waar je voor betaald krijgt. Logisch. Maar doordat je betaald krijgt voor iets, en met name doordat je vaak extra beloond wordt als je dat ‘iets’ extra goed doet, focus je je ook volledig op dat iets. En niet meer op de vraag wat het doel van je baan nu eigenlijk is en of je dat doel niet op andere manieren kan bereiken.

Het nieuwe werken, waar ik momenteel een nieuw boek over schrijf, zou dit deels moeten ondervangen. Maar ook hier blijft natuurlijk het belonen voor een specifieke taak een belangrijke rol spelen. We geven mensen weliswaar de vrijheid om die taak uit te voeren zoals hen dat goed dunkt, maar het blijft een taak. Wat vaak ontbreekt is het grotere plaatje. Een voorbeeld:

(meer…)

Vaak krijg ik de vraag waar ik toch de tijd vandaan haal om te doen wat ik doe. Adviseren, lezingen geven, trainingen geven, honderden sites bijhouden op het laatste nieuws, zoveel blogs schrijven en noem het maar op. De grap is dat ik zelf totaal niet het idee heb dat ik hard werk en dat ook niet blijkt aan het aantal uren dat ik met werk bezig ben.

Omdat ik die vraag zo vaak krijg heb ik dan maar eens een analyse gemaakt hoe dat kan en ik heb gemerkt waar ik een aantal dingen fundamenteel anders doe dan veel mensen. Ik bekijk namelijk elke taak op een andere manier, bepaal hoeveel extra rendement het oplevert om er extra tijd in te stoppen en bepaal op dat moment mijn niveau van perfectie. Nu ben ik een perfectionist, dus slecht werk kan ik niet tegen. Maar je hebt goed en perfect en voor sommige zaken is goed meer dan goed genoeg, voor anderen levert perfect zoveel meer op dat het die extra tijd waard is. Laat ik een vergelijk trekken met werk dat iedereen kent: het huishouden.

(meer…)

Eén van de belangrijkste zaken die je als mens kan doen is leren van je fouten, en van die van anderen natuurlijk. Maar vooral die van jezelf zijn vaak erg leerzaam. Helaas merk ik maar al te vaak dat fouten toegeven al lastig is, maar de volgende stap bijna nooit voorkomt: een goede analyse maken waarom je fout zat en eventueel je geloof, visie of inzichten daarop aanpassen.

Zelf kan ik er erg slecht tegen als ik echt fout zit. Ik analyseer daarom ook altijd waarom iets niet is gelopen zoals ik had verwacht (indien ik ergens echt stellig van overtuigd ben) en of dit lag aan ‘incidenten’ of aan ‘fundamentele denkfouten’. Indien dit aan het laatste lag is de volgende stap om na te gaan welke andere assumpties op andere terreinen door diezelfde fundamentele denkfouten misschien weer tot een blunder gaan leiden. Twee voorbeelden uit mijn eigen geschiedenis:

(meer…)