Misschien vreemd om een blog te schrijven over mijn eigen opmerkingen op andere plekken, maar de afgelopen week heb ik op verschillende plaatsen bepaalde statements neergelegd die ik ook op de rol had staan om op dit blog een heel blog over te schrijven. Aangezien we toch in een wereld leven vol met links, kan ik dat net zo goed samenvatten in één stuk denk ik.

De eerste opmerking gaat over recensies. Natuurlijk heb ik daar de laatste tijd veel mee te doen aangezien mijn nieuwe boek uit is. Ik lees altijd elke recensie met veel interessant, zowel de positieve kanten als de kritiek. Immers, van de kritiek kan je leren, als er een herziene druk uitkomt kan je die eventueel aanpassen op basis daarvan. Ook kan je als er organisaties worden genoemd die ik gemist heb daar bijvoorbeeld een follow up aan geven. Een extra interview, al is het enkel voor de website.

Wat zo jammer is aan veel van de kritiek is dat het gaat over bijvoorbeeld het feit dat het boek geen visionair stuk is. Dat staat natuurlijk ook aangegeven in het begin, dat het dat niet is. Het is een ‘foto van nu’, met een kleine vooruitblik. De doelgroep is de manager die de term gehoord heeft, maar nu wil weten wat er gebeurt. Niet de consultant die al in de markt zit. Een goede review schrijven van een boek is natuurlijk lastig, maar het begint volgens mij met het uitgangspunt van het boek te nemen: voor wie is het geschreven en wat is het doel. Daarbij niet je eigen wensen wat je zou willen dat iemand geschreven heeft als uitgangspunt nemen, maar wat een auteur aangeeft te gaan schrijven.

Communicatie

Daarnaast heb ik een tweetal blogs geschreven over communiceren. Gebruik de juiste tool en zorg voor de juiste interpretatie van woorden.

Wat betreft de juiste tool: elke tool heeft zijn voor- en nadelen. Daar wijd ik in Werken Nieuwe Stijl een paragraaf aan. Opvallend is dat heel veel mensen heel veel waarde hechten aan bepaalde vormen van communicatie, terwijl die voor het doel minder geschikt zijn. Zo is een telefoontje vaak veel minder geschikt voor een eerste introductie dan een e-mail. Bellen is eigenlijk heel asociaal, immers bepaalt de persoon die het contact opneemt in dat geval het moment. Soms maakt dat niet uit, vaak heeft het ook iets extra’s, maar vaak ook niet. Bij mij begin je als je het eerste contact laat lopen via de telefoon altijd op 1-0 achterstand als je iets van me wilt. Een e-mail stel ik veel meer op prijs.

Hierbij moet de nuance gemaakt worden dat heel veel mensen zo slecht met hun mail omgaan dat bellen dan vaak wel beter werkt. Dat zijn dezelfde mensen die altijd klagen dat ze het zo druk hebben en dat ze hun werk niet in 8 uur op een dag afkrijgen. Ook bij de ontvanger moet een fatsoen komen. E-mail beantwoord je standaard binnen 1 of 2 dagen bijvoorbeeld. Als je daar van op aan kan gaan zal je zien dat je meer mail krijgt die je dan vaak efficiënter kan afhandelen.

Wel moet daarbij het tweede deel van het communicatie probleem in acht genomen worden. Gebruik de juiste interpretatie. Tekst kent geen emotie! Dus als je ‘agressief gedrag’ leest in tekst is dat de fout van de LEZER, niet van de zender (tenzij de woorden per definitie agressief zijn zoals: je bent een l*l).

We weten allemaal dat 80% van alle communicatie non-verbaal is, maar toch lijken we ons dat niet te realiseren als we digitaal communiceren. Ik stel heel vaak vragen ter verduidelijking, juist omdat ik weet dat het zo lastig is om zeker te weten wat de auteur bedoeld. Vragen als: “waarom zeg je dat?” Of “hoe bedoel je dat?”. In veel gevallen worden deze als aanvallend of agressief beschouwd, wat ze absoluut niet zijn.

Daarom de laatste opmerking: stel vragen als je het niet zeker weet (en zelden weten we het zeker met tekst) en bedenk dat tekst geen emotie kent, dus neem de tekst zo puur als hij is. Ga uit van de beste bedoelingen van de schrijver, dat scheelt veel irritaties aan beide kanten.