Vrijdag 25 november was de derde TEDxAmsterdam, in de stadsschouwburg net als in 2010. Een geweldige ervaring, met vele prachtige verhalen. De complimenten waren er in veelvoud, daar waar de 2010 editie nog wel wat kritieken kreeg.

Ik ben als vrijwilliger betrokken bij het event en mocht er derhalve ook bij aanwezig zijn. Een veel gehoorde vraag is: hoe kom je nu eigenlijk aan een kaartje? Je kan er namelijk geen kopen, hoewel het event niet gratis is, het is onbetaalbaar…

Er zijn meerdere manieren om aan een kaartje te komen natuurlijk. Zoals ik het doe, een jaar lang veel tijd en energie stoppen in het meehelpen organiseren. Inmiddels is het team 120 man/vrouw groot, waarbij we ook meer mensen hebben die ‘iets’ willen doen dan er nog werk is.

Toch is er altijd ruimte voor goede vrijwilligers, maar je moet wel goed weten wat je wil en kan bijdragen.

Sponsoring

Een tweede manier waarop je enkele kaartjes kan krijgen is door middel van sponsoring. Dat is niet goedkoop, maar als je bedrijf zich wil verbinden aan een community vol mensen die de wereld willen verbeteren en ideeën willen delen is dat een andere manier.

Inschrijven

De derde manier is je gewoon in te schrijven voor het event. Ja, echt zo eenvoudig is het. Nou ja, eenvoudig. Er willen enkele duizenden mensen naar het evenement en er is plek voor enkele honderden (minder dan 10% dit jaar). Echter is het wel dé manier om er bij aanwezig te zijn.

Waar selecteert TEDxAmsterdam op? Echt niet enkel op de ‘hoge heren’. Juist niet. Het prachtige van het event is dat het een heel divers publiek is. Natuurlijk, iedereen die er is heeft een bepaalde band met duurzaamheid, met ideeën en met het verbeteren van de wereld. Het is echter niet zo dat ‘de top’ er is en de rest niet. Studenten zitten naast CEO’s, promovendi naast ondernemers en gewone medewerkers van allerlei lagen in een bedrijf zitten naast bekende Nederlanders.

Maar waar selecteren ‘we’ nu op? Ik zit niet in de gastenlijstcommissie  dus exact weet ik het niet, maar ze denken daar wel enigszins in hokjes. Er wordt gekeken naar de mix van promovendi, professoren, C-level executives, ondernemers, freelancers, creatieven, studenten, etc. Dus iedereen maakt op zich een kans. Het eerste selectiecriteria is: een compleet profiel!

Iedereen die niet kan aangeven wat zijn of haar favoriete TED talk is (of daar te lui voor is) valt al af. Daarnaast moet je aan kunnen geven wat je meebrengt. Waarom zou jij er bij moeten zijn en niet die duizenden anderen die ook willen? Maak er een goed verhaal van, in een heel beperkt aantal karakters.

TEDxAmsterdam 2011

De 2011 editie is weer achter de rug, in 2012 zal het weer een spektakel worden verwacht ik. Het is lastig dit jaar met zoveel geweldige talks degene te pakken die er voor mij uit springen, maar toch ga ik mijn best doen voor jullie.

De opening maakte het al bijzonder. Het nationaal Ballet dat hersenen maakte (op de video vanaf minuut 4) met de voice over van Rutger Hauer.

Barry Schwartz had ik veel van verwacht en dat maakte hij waar. Omdat de verwachting al heel hoog was, was het misschien niet het absolute hoogtepunt, maar hij legde als eerste spreker de lat erg hoog. Toch is het niet mijn hoogtepunt van de dag, misschien wel vanwege de verwachtingen.

Hoewel de meningen erg verdeeld waren vond ik persoonlijk het verhaal van onze commandant der strijdkrachten Peter van Uhm, die op de eerste dag in deze baan zijn zoon in Afghanistan verloor, ook erg indrukwekkend. Hij geeft aan waarom hij heeft gekozen voor het geweer, en niet de pen of muziek, om wereldvrede te bewekstelligen.

Het muzikale intermezzo van Raaven vond ik ook erg, erg mooi.

Hoewel velen het niet met mij eens zullen zijn vond ik het verhaal van Pep Rosenfelt, vorig jaar dagvoorzitter, ook erg goed. De reden dat ik dit verhaal één van de beste van de dag vond was dat hij deed wat hij vertelde. Hij kan dingen doen met humor die geen enkele spreker op het TED podium mag doen. Hij maakte reclame voor zijn producten en iedereen lachte. Dat was ook de kern van zijn verhaal, misschien is er een alternatief voor vechten of vluchten: humor. Met humor kan je heel veel bereiken wat anders niet kan.

Het muzikale tussendoortje van Wende was ook puur genieten.

Harald Doorbos, journalist in o.a. Libië, had ook een mooi verhaal, vooral omdat het werd ondersteund met hele bijzondere zaken. Hij had het kat paspoort van de kat van de dochter van Khadaffi, net als de klok van Khadaffi… op het podium.

Joris Luijendijk, dagvoorzitter van de eerste TEDxAmsterdam in 2009, had ook een goed verhaal. Totaal anders dan wat ik verwacht had, maar daarom niet minder goed. Mijn verwachting was dat hij zou praten over de financiële wereld in Londen die hij aan het onderzoeken was, in tegenstelling tot mijn verwachting sprak hij over het delen van zijn leercurve in die financiële wereld. Hij stelde voor dat iedereen dat zou moeten doen, ik ben daarvoor, dat is namelijk ook hoe ik werken nieuwe stijl een beetje geschreven heb.

Diederik Jekel is zo’n wetenschapper die het moeilijke heel makkelijk kan maken. Hij sprak over waarom we niet zo bang moeten zijn. Hoe we angsten kunnen analyseren en dat vaker moeten doen omdat er nogal wat irrationele angsten zijn.

En de Igirama van Willam Verstraten was ook heel bijzonder om te zien, gewoon prachtig wat hij aan het maken was.

Deze lijst is al lang en eigenlijk laat ik er nu nog een aantal uit waar ik ook erg van genoten heb. Sommige waren misschien nog wel beter, maar omdat ik het verhaal al van dichtbij heb meegemaakt (zoals TEDxBaghdad van Yahay) of gewoon omdat het niveau zo… zo hoog was staan ze niet in deze lijst.

De allerbeste? Nee, dat durf ik niet te zeggen. De twee besten in mijn optiek waren denk ik Pep Rosenfelt en Joris Luijendijk, grappig genoeg beide oud dagvoorzitters. Gewoon omdat hun manier van presenteren in combinatie met het onderwerp voor mij er boven uit stak, maar ik denk dat ik de enige bezoeker ben die die twee bovenaan heeft staan.

Dat maakt juist TEDxAmstedam zo fantastisch. Ik spreek met mensen met totaal andere meningen, vraag hen waarom ze er zo over denken en bedenk dan of dat een ander licht op mijn mening werpt. Soms wel, soms niet. De diversiteit van het publiek maakt de diversiteit van de sprekers nog veel mooier, omdat je ziet dat iedereen van een andere spreker geniet.