Nederlanders in een Mexicaanse start-up bus

Eigenlijk is het heel goedkoop dat ik dit onder ‘mijn projecten’ zet aangezien het niet mijn project is. Mijn bijdrage is slechts heel marginaal geweest (namelijk het makkelijkste wat je kan geven: geld). Toch ben ik er trots op dat ik een kleine bijdrage heb kunnen leveren aan dit project van Steven en Diana, twee digital nomadz die momenteel laten zien dat je ook vanuit Zuid Amerika gewoon in Nederland kan werken.

Heel kort samengevat: Steven en Diana reizen momenteel de wereld (lees Zuid Amerika) rond en werken gewoon vanaf daar. Ze zaten in Mexico stad en kregen het aanbod om mee te rijden in de ‘start up bus’ naar South by SouthWest (SWSX), de grootste internet conferentie ter wereld. Het idee is om in de 3 dagen in de bus een start-up te maken, een werkend product waar je echt iets mee kan. Natuurlijk iets digitaals, in hun geval een android applicatie. Ze hebben de finale gehaald van de competitie, wat natuurlijk super gaaf is.

Waarom ik dit ook trots ben om een hele minimale bijdrage aan dit projectje te hebben kunnen leveren is vanwege de blogpost die Steven heeft geschreven over wat hij geleerd heeft. Ik wil de belangrijkste punten (in mijn optiek) er even van uitlichten.

Deadlines helpen je het beste uit jezelf te halen. Iets wat ik ook elke keer opnieuw merk, een deadline werkt enorm motiverend voor heel veel werkzaamheden. Vooral een krappe deadline, tenminste, als je een echte ondernemersmentaliteit hebt.

Vervolgens heeft hij een aantal punten die in mijn optiek in elkaar over vloeien. Te beginnen met: alles is even belangrijk. Een applicatie met een slecht ontwerp zal niet gebruikt worden, maar een prachtige applicatie zonder functionaliteit is ook waardeloos en een prachtige applicatie met functionaliteiten maar die zeer gebruiksvriendelijk is zal ook niet gebruikt worden. Alle vakgebieden zijn even belangrijk, iets dat in mijn optiek heel veel wordt vergeten. Daarop volgt dat je iedereen dus in zijn kracht moet laten. Natuurlijk is feedback ongelofelijk belangrijk en moet dat altijd kunnen, maar je hebt op elk vakgebied een specialist nodig en die moet je vooral in zijn waarde laten, die moet je laten doen waar hij of zij het beste in is. Daaruit volgt punt 2 van Steven’s lijst: je hebt geen meetings nodig, maar doings. Als je je mensen vertrouwd (geld in elke organisatie) spreek je af welke items het belangrijkste zijn en ga je vooral aan de slag. Elk vakgebied is even belangrijk, iedereen weet wat hij wanneer af moet hebben en gaan!

Tot slot vond ik zijn opmerking over ‘omvang is niet belangrijk, drive wel’ erg typerend. Iets waar ik me mateloos aan kan storen, geen tijd, niet genoeg mankracht. Zijn team was het kleinste, maar haalde de finale. Het aantal mensen is vaak veel minder relevant dan de mentaliteit van de mensen. De drive en passie die mensen hebben. Dit is in mijn optiek overigens direct gecorreleerd met een eerder punt: hoe minder passie, hoe meer vergaderingen.

Steven, Diana en de rest van het team: gefeliciteerd met de finaleplaats en ik ben trots dat ik hier mijn hele kleine steentje aan heb kunnen bijdragen.