#schrijfweek: begin boek 3

Afgelopen week was ik in Oostenrijk in de Berghut. Een week geheel focussen op mijn nieuwe boek over de toekomst van werk, van human capital naar social capital. Voordat ik naar deze week ging heb ik veel verschillende meningen gehoord. Variërend van hoe super het zou zijn tot wat ik daar ging doen, zoiets doen immers alleen beginnende schrijvers en ik heb al twee boeken op mijn naam staan. Voor mij was het vooral de rust die ik zocht, focus om te kunnen schrijven. Als ik iets geleerd heb de laatste jaren is dat ik om iets groots neer te zetten echt fysiek weg moet. Enkel tijd vrij plannen werkt niet, dan ga ik niets lopen doen. Het leek me verder leuk met andere schrijvers bij elkaar te zijn en elkaar te inspireren. Daarnaast was het al weer de 4e vakantie van het jaar (waarvan 3 werkvakanties), ook dat doet het op zich goed voor mij.

Op de heenweg vroegen mijn twee reisgenoten (we carpoolde met 3en) of ik het niet vreemd vond de enige man te zijn. Grappig genoeg was me dat niet eens opgevallen toen ik de bevestiging kreeg. Voor mij een bewijs van wat ik al jaren zeg, namelijk dat ik nooit kijk naar zaken als geslacht of ras of zo. Vorig jaar heb ik daar nog wel eens wat commentaar op gehad bij het organiseren van congressen, ik had bijna geen vrouwen op het podium. Ook dat kwam dus doordat ik altijd kijk naar inhoud, niet de verpakking. Hoe dan ook, ik was dus de enige man, tussen 10 vrouwen.

De Berghut

De Berghut was de locatie, een prachtige locatie. De foto hiernaast is geen gefotoshopt plaatje, maar gewoon een foto die ik zelf in de tuin heb genomen. Het ligt prachtig tussen de bergen in een schitterende omgeving. De gastvrijheid is fenomenaal, het eten is subliem en de huiselijke sfeer die de berghut uitademt kan ik (als schrijver) geen woorden voor vinden.

Voor de innerlijke mens wordt erg goed gezorgd. Er was elke dag zelf gebakken vers brood. Er was altijd speciaal brood, wat varieerde van notenbrood tot banenenbrood en ik weet niet wat voor lekkers ik allemaal op heb.

Het avondeten was ook fantastisch. Stoofpotjes, hartige strudel en ik weet niet wat ik allemaal op heb. Vaak zag het er dood eenvoudig uit, maar oh zo lekker.

Een ding weet ik zeker, schrijfweek of ander soort week, maar ik kom nog wel eens in de berghut terug. Elk week heeft er overigens een thema, van familieweken tot boos your business weken.

De leermomenten

Wat heb ik geleerd tijdens deze schrijfweek.

Het eerste is dat ik nog steeds geen geweldige schrijver ben. Nu weet ik dat al langer, ik ben schrijvend gewoon geen woordentovenaar. Ik weet hoeveel er in mijn vorige boek ge-edit is en dat was veel. Ik had gehoopt of verwacht dat ik daar de laatste jaren in gegroeid zou zijn, maar dat viel me toch tegen. Ik ben zelf gewoon niet tevreden met de kwaliteit die ik lever als het meer dan een artikel is. Nu weet ik dat een goede schrijver zelden een goede spreker is en omgekeerd. Ik weet ook dat dit te maken heeft met bepaalde connecties in de hersenen en zo. En ik ben eerlijk gezegd liever een goede spreker dan een goede schrijver. Nu analyserend moet ik zeggen dat ik ook meer heb geïnvesteerd in mijn spreken verbeteren dan mijn schrijven, maar toch viel mijn eigen niveau me tegen.

Wat me ook meer dan ooit is opgevallen is het verschil tussen mannen en vrouwen. Er zijn teveel voorbeelden om op te noemen, maar ik weet zeker dat de week heel anders was geweest als er meer mannen waren geweest. Niet alleen voor de mannen, ook (of juist) voor de vrouwen. Meer dan ooit begrijp ik hoe belangrijk diversiteit is. Ik heb bij twee oud werkgevers meegemaakt hoe overdaad schaad. Ik heb bij een extreem masculien bedrijf gewerkt, wat totaal niet functioneerde en bij een extreem feminien bedrijf, wat net zo min functioneerde.

Een bijzonder moment, wat mij ook bevestigde in wat ik al wist, was het moment dat ik zag dat Mirtel dezelfde tatoeage als mij had. Dezelfde wolf, alleen ik heb er een maan achter. Toen we het over onze gedachten en redenen achter de tatoeage hadden bleek dat we dus om totaal andere redenen op hetzelfde plaatje zijn uitgekomen. Zelfs op dezelfde plek op ons lichaam, maar wederom om totaal andere redenen. Andersom kan dat natuurlijk ook, als je exact hetzelfde weet en denkt, maar van daar uit dus op een totaal andere conclusie komt…

Tot slot is het me wederom bevestigd hoe verschillend sommige mensen kijken naar schrijfstijl en kwaliteit. In het verleden heb ik al vaak gezien dat artikelen of blogs die ik matig vind door anderen de hemel worden ingeprezen, niet vanwege de kwaliteit, maar de schrijfstijl. Vaak heb ik geanalyseerd dat dit dan vooral te maken had met b.v. een auditieve schrijfstijl of juist visuele schrijfstijl. Nu merk ik dat verschillende mensen gewoon hele verschillende dingen kunnen waarderen. Stukken waar ik niets mee kon vond de rest van de groep fantastisch en andersom. Ik heb me daarom dus ook weinig bemoeid met de schrijfsels van anderen, hoewel dat wel een deel van het idee was natuurlijk. Ik kon toch weinig toevoegen op dat gebied, net zoals de meeste andere aanwezigen mij niet echt konden helpen. De feedback in de Linkedin groep van het boek en via de mail kon ik persoonlijk meer mee.

De resultaten

Als ik kijk naar de kwantiteit van wat ik geschreven heb, ben ik waar ik me vooraf had voorgenomen te zijn. Toch heb ik het gevoel dat ik niet genoeg gedaan heb, omdat ik dit eigenlijk in 2 dagen geschreven heb. Ik heb nog steeds me teveel laten afleiden en had veel productiever kunnen zijn.

Als ik kijk naar de kwaliteit ben ik zeker nog niet tevreden. Ik worstel nog steeds met de schrijfstijl en met de exacte vormgeving van de hoofdstukken. De indeling staat wel als een huis, maar er moet nog een slag over en die heb ik nog steeds niet goed voor ogen. Misschien leg ik mezelf teveel druk op en moet ik dat gewoon aan een hele goede redacteur overlaten. Time will tell.

Het doel is deze zomer het geheel af te maken. Contacten met de uitgever zijn gelegd, dus eens kijken of ik daar mee uit eruit ga komen.

Een ander resultaat komt van het heerlijke eten, zo’n 3 kilo zwaarder terug dan heen, dus de komende weken flink in de sportschool maar weer.