Waar is ze

Mijn nieuwste project heeft de naam: waar is ze? meegekregen. Ik heb er een part-up voor aangemaakt waar je je kan aanmelden om updates te krijgen als die er zijn.

Waar is ze is mijn belofte om niet meer te spreken op congressen waar enkel mannen op het podium staan. En ik wil proberen om meer mannen te overtuigen het charter te tekenen.

Achtergrond

Waar is ze is gekopieerd van het Australische ‘no thanks mate’. Een groep Australische sprekers heeft dit ook al opgezet.

Recent zat ik in een congres waar een psycholoog foto’s liet zien van verschillende mannen en de mensen in de zaal deze liet beoordelen op competentie en betrouwbaarheid. Mijn eerste gedachte is: dat kan niet op basis van een foto, maar in de zaal had niemand daar blijkbaar moeite mee. We zitten allemaal vol vooroordelen, zo bleek ook daar. De blanke man in pak werd zeer betrouwbaar en zeer competent ingeschat, de prachtige vrouw met veel make-up veel minder. De blanke man in pak was een serie-moordenaar, de mooie vrouw een hoog aangeschreven advocate.

Uit elk onderzoek ooit blijkt dat blanke mannen competenter ingeschat worden dan vrouwen als ze hetzelfde zeggen. Dat is een pijnlijke constatering. Als je de neurologische wetenschap hierbij pakt weet je hoe dit komt, en dus ook hoe we hier iets aan kunnen doen.

  • Het komt omdat we vaker blanke mannen in pak als experts zien, op televisie, op congressen, etc. Dus hebben onze hersenen een automatische response om elke blanke man in pak competenter in te schatten
  • Het kan dus aangepast worden door onze hersenen te ‘herprogrammeren’. Dat doen we elke dag, dat wordt neuroplasticiteit genoemd. Dit herprogrammeren gebeurt echter op basis van wat we waarnemen, dus zolang we vooral nog steeds blanke mannen in expert rollen zien, blijven we ze met hetzelfde beeld herprogrammeren.

De beste is relatief

Veel kritiek op dit initiatief is dat de beste persoon moet spreken, ongeacht het geslacht. Ik deel die mening, alleen stel daarbij dat de beste relatief is. De beste is een kwestie van perceptie. Er is geen absolute kwaliteitsstempel te drukken op de beste in een vakgebied.

Als de beste een kwestie van perceptie is, en onze perceptie is dat mannen die hetzelfde zeggen competenter zijn dan vrouwen, is er dus een probleem. Een probleem dat we niet oplossen door te blijven doorgaan op dezelfde weg. Want dan blijven mannen gevraagd worden als expert / spreker, terwijl ze niet beter zijn dan vrouwen, maar wel als zodanig gezien worden.

Ik ben er van overtuigd dat op elk vakgebied competente vrouwen te vinden zijn. Het is alleen soms iets lastiger zoeken. Soms moeten die vrouwen overtuigd worden om te spreken. Maar ze zijn er.

Ik pleit dus niet voor zomaar vrouwen ergens neer te zetten, ik pleit voor slimme vrouwen dezelfde kans te geven als slimme mannen. Die krijgen ze nu niet, omdat we een slimme vrouw als minder slim percipiëren doordat ze vrouw is. Onderzoek wijst tevens uit dat hoe mooier de vrouw is, hoe minder competent ze wordt geschat, met name door andere vrouwen.

Waar is ze?

Ik ben dus niet meer in te huren voor congressen en seminar waar vier of meer mensen op een podium staan (inclusief dagvoorzitter) en geen ervan is vrouw. Ik neem geen zitting meer in panels met enkel mannen. En ik nodig iedere mannelijke spreker uit ook deze stelling te nemen.